net als in de afgelopen jaren is de site naar goed engels gebruik overstroomd met nieuwjaarswensen. het is om die reden dat wij de lezer hier slechts een selectie kunnen bieden uit de wensen die door de jaren heen deze site bereikten. zoals de geoefende lezer weet – en we steken dat niet onder stoelen of banken – hebben wij van hier ook voorkeuren. om en om zetten we ze in de bloemetjes – het ene jaar ditmar het andere jaar bettie. dit jaar zijn we meer op ditmar. met bettie is het een beetje dweilen geweest het afgelopen jaar met de kraan open in de VU. ditmar neemt deel aan de NK poetry Slam 2016 en we verwachten zonder meer dat hij daar de vinkenoogtrofee pakt. ditmar is fris bezig, okselclean een paradepaardje. trippeltrap. ja ditmar verdient dit jaar een plaats hier op het ereschavot. net als onze nationale onruststoker martin aart de jong en de onvolprezen vredestichter max lerou. dat de heren elkaar dit jaar mogen vinden is mijn liefste wens. en laten we vooral ook ROOP niet vergeten. ook ROOP is tegenwoordig in heerlen gevestigd – de plaats waar je moet zijn wil je meetellen. 2016 wordt weer genieten mensen!
nieuwjaarswens martin aart de jong aan pomgedichten
voor Tashi
..kom vanavond met verhalen hoe de oorlog is verdwenen
en herhaal ze, honderd malen. Alle malen zal ik wenen.
Leo Vroman, Vrede.
.
..en ik, die nog even wakker schrijft, ik ga nu nooit meer slapen
als de maan verblijft in andere verblijven en het nacht is waar de rust mag
blijven, denk ik aan een meisje in Jeruzalem, uit een land met hoge
bergen uit een land waar mijn hart zich ingegraven heeft, met kinderen
die schrijven nu in een boek waarmee je delen kunt en bijbels bij kunt
schrijven nu het vrede is, een nacht, een dag of meer maar ik denk
aan jou Tashi, ik denk Om Mani Padme Hum herhaal het tel de malen
dat ik -nee, maar zwijgen moet- ik moet niet overdrijven. Ik kende
je niet goed. Je was zo klein, verlegen en deed goed je best om
alles op te schrijven. Nu schreef je, je was bang. Ik zei dat begrijp
ik goed maar om oorlog moet er iets verdwijnen. Ik zei ik ben bij
je, denk aan jou. Ik zou willen dat ik vliegen kon. Als duif van honderd
pond de oorlog liet verdwijnen.
.
Martin. M. Aart de Jong
Pomgedichten
.
Waar anders hoor je nog
de teerzijde van een vechtjas?
Gekscherend zet hij het mes
op de keel (harde woorden
kunnen ook van liefde zijn
zoals gesteente soms zacht).
Sluiptrekkingen door een taal
doorspekt met leedtekens botsen
met de lichtkrant van een wereld
die zich niet draaien laat.
Storingen worden hier hoofdelijk
omgeslagen de tijd houdt wel
even zijn pas in (een ideaal
moment hem eens lekker
in zijn reet te nemen).
.
ml
.
red: we gaan er eens goed voor zitten
dit gedicht werd gelezen
overgeschreven op prima fsc-papier
daarna verbrand
de as in een vaasje gedaan
voor op het bijzettafeltje
ik kan de woorden ruiken
Ha die pom! Ik wens je een prachtjaar.
.
Groet, René Brandhoff
o ditmar lief
mijn schattebout, mijn edelhert
of noem ik je mijn hinde
je liet me jaren aan het gas
steeds had je andere vrinde
ik smoorde gaar ik koelde af
kan niet zeggen dat het zinde
nu ben je terug en is het weer
zoals het was
je vraagt mijn nummer en mijn pas
ik heb je altijd liefgehad
mijn leven liefde en beminde
.
pw
Wat waas ik
Vol van dich
Vol van dich
Ik leep euver
Wat bin ik
Zonder dich
Zonder dich
Ut is euver
Nae, niks, noeits, nimmer
Wil ik weite
Nae, niks, noeits, nimmer
(diene) ziene naam
Dich waas mien alles
Diene naam deej mich al zweite
Ik kiek dich nao
Miene kop taege de raam
Roop
