- Jorge Bolle – in het zachte weefsel
- Rob Mientjes – jemig
- Frans Terken – van de zon
- Luk paard – op je wang
- Rik van Boeckel – de lange nacht
- André Heijnekamp – ik zal tweemaal sterven
- Anke Labrie – want alles is al
- Cartouche – wie de dood nooit
- Ditmar Bakker – vol eelt

ze moeten wel een beetje pittig zijn hoor die vier – maar verder kunt alle kanten op – we lezen ze erg graag en u kent de regels hier: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 4 regels is in deze wedstrijd genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
hoe er altijd weer poëzie
uit een dichter druipt
wat dood is adem krijgt én
mijn zon jouw hart in kruipt
pw

Jemig, de vier zinnen
ze kwamen niet overeen
over wie mocht beginnen
vielen over elkaar heen
Rob Mientjes

4 regels voor het Pinksterweekend,
meer dan dit
wordt de geest niet vaardig.
Geniet van de zon in het hart!
Frans Terken

“ moord “
alleen nog’et bloede had je handenvol
en‘n vieze schijn in de gebroke spiegel
wat restte…ik op de achtergrond as nog’n veeg
op je wang tot’et verdwijne helemaal dood
© luk paard

De monoloog van de lange nacht
weet waarop hij nu nog wacht
poëzie stroomt uit zijn hart
dat wordt hem telkens weer gegeven.
Rik van Boeckel
23 mei 2026

Zonder jou ben ik niet meer
dan een naam, een opvatting
uit een willekeurige herinnering
en ik zal tweemaal sterven.
André Heijnekamp
Hoi Pom,
We hadden een buurtborrel. Ik heb het wel geprobeerd, maar na tien minuten sta ik weer in de woonkamer. Het talent van mijn vrouw, om twee uur aanwezig te blijven, heb ik niet. Ja, dat vind ik soms jammer, zie mijn pogingen op FB, om daarna weer te zwijgen.
Hoe dan ook, ik maak mijn ommetjes en er is kennelijk toch die behoefte aan betrokkenheid. En dus, bij deze.
En dan zij. Zij laat mij komen en gaan, ze doet het zelf ook. Er is geen keuze bij een kruising, maar twee parallelle wegen die elkaar snijden. Ik heb haar lief.
Goed weekend, Pom! Het wordt mooi weer.
Hoi hoi,
André

Gekoesterd door de zon op het balkon langzaam wakker worden.
Uitzicht op het park met glanzend bladerdek en rimpeling op het water.
Mooi weer voor een siësta later, waarna deze dag opnieuw verschijnt.
Met dit zomerlicht vandaag geen regels nodig, want alles is al poëzie.
anke labrie
(23 mei 2026)

wie de dood nooit probeert bij wijze van
schrijven stap voor stap de hand te reiken, blijft
een leven lang hangen in verlangen naar
kracht – de poëzie van de schildpad
23-05-2026 / Cartouche

Een kwatrijn?! Ben je met het verkeerde been uit het bed gestapt of wat is deze. Vanzelfsprekend lukt het me niet te kiezen uit deze drie archetypen in kwatrijnen, dus doe jij het maar:
DE LERAAR
Zet vlug een ferme streep door eigen krul
tot beider uitwerking–gedane straf
der geest, gedwaalde; bij herhaling zul
je inkten: gom ter schrift nooit meer vergaf.
DE NAR
Clowneske voor de bühne? Neen–wiens Woord
klinkt als publiek, slaat hoofden om en laat
de spreekstalmeester vragen ’t slappe koord;
hoort lachen wie het lachen fluks vergaat?
DE TWISTZIEKE
Twee kijvend hebben slagen uitgedeeld
tot geen wist wien was allereerst kwetsuur;
één winnaar zag de hand geschud vol eelt
die slijten moest alleen elk eenzaam uur.
Ditmar Bakker
























