ons literaire fenomeen BLUE MONDAY heeft de moeite genomen om een werkelijk nieuw genre te introduceren op uw pomsite: het literaire excuus! kom daar maar eens voor in de literaire wereld. zijn vorige spraakmakende column schoot oa een MartinB, een Bart Top in de nogal van elkaar verschillende verkeerde keelgaten. BLUE MONDAY weet als geen ander de site op scherp te zetten en het aloude spreekwoordelijke gezegde ‘pomgedichten – poëzie – nieuws én rellen’ nieuw leven in te blazen. wij van hier van de vrede stimuleren heel graag vredesinitiatieven van welke zijde deze ook komen. geniet deze maandag het nieuwe literaire genre.
pom wolff: nou ik vind dat de column een dodelijk treffend medelijden ademt.
Martin Berghoef: Medelijden misschien. Maar echt dodelijke satire heeft zelden zo veel woorden nodig.
Bloody Sunday
In eerste instantie indirect ervoer ik dat er een afschuwelijke column
onder mijn pseudoniem te pomgedichten.nl is verschenen. Walgelijke
uitspraken over dhr. Wilders, gerespecteerd kamerlid ter
centrumrechterzijde, worden mij in de Nikes geschoven. Wat er van mijn
goede naam restte blijkt in een spervuur van anti-autoritaire
deugkneuzenporno vrijwel volledig verdwenen. Ik had niets door, maar
toen in de loop van de week de eerste afzeggingen van lezingen en
signeersessies mij in onvriendelijke bewoordingen begonnen te bereiken
en ik door een vriend attent werd gemaakt op een reportage op Ongehoord
Nederland met als thema “Blue Monday of Rode Dageraad” werd mijn water
onrustig. Toen de eerste gemaskerde Feijenoord-supporters bij de
voordeur opdoken en me voor linkse kankerpedofiel uitmaakten wist ik
zeker dat er iets niet lekker zat. Een belletje met de opvallend kort
aangebonden webmaster van pomgedichten.nl, ene meneer Wolff, bracht meer
helderheid in dit troebele verhaal: mijn zogenaamde bijdrage, die hij in
goed vertrouwen blind en met een zwierige klap op de entertoets had
geplaatst na een avond stevig bor… dichten, had de goede naam van zijn
site aangetast. Tja, wat zal ik zeggen? Geert was ook al niet blij met
me. En zo eindigde ik de afgelopen twee weken met haat en
moorddreigingen en zonder werk en vrienden.
Het is daarom dat ik op deze plaats met klem afstand wil nemen van de
heersende overtuiging dat de gewraakte tekst van mijn hand zou zijn.
Nooit zou ik mij verlagen tot een dergelijk niveau, al zeker niet als
het daarbij gaat om de enige hoop op redding van dit kapotte
communistenparadijs dat wij Nederland noemen, maar intussen ook zomaar
Aberbadjan zou kunnen heten. Nee lieve lezers, de eerlijke waarheid is
dat ik ben gehackt, waarschijnlijk door een pro-Iraans
hackerscollectief. Mijn uiterst gecompliceerde wachtwoord
(@#67YUp!!!23{k}blÖs_3) was geen partij voor de sji’itische digiboeven
en zo werd ik als een onwetende pion in het internationale schaakspel
geofferd. Een fake porno hebben ze me bespaard, maar mijn goede naam en
eer lijken onherstelbaar beschadigd.
Ik wil me verontschuldigen bij de lezers die ongevraagd geconfronteerd
werden met de hybride uitwassen van de oorlog in het Midden-Oosten en
spreek de hoop uit dat er geen kinderen onder de slachtoffers zijn. Waar
het echter uiteindelijk om draait is dat ik wel bij de goeden hoor – ook
ik ben een van u, een Bezorgde Nederlander – maar door deze toestand
volledig aan de grond zit. Ik roep daarom de talrijke lezers van dit
medium op om eens een blik te werpen op de crowdfunding die ik op
gofundme ben gestart onder de titel “Uw gift voor Blue Monday is een
investering in de vrijheid van ons allemaal” en aansluitend gul te
geven. Opdat zulke columns nooit meer kunnen gebeuren.
Blue Monday
