grote dank aan de dichters die werk inzonden. het is duidelijk geworden – de poes staat te dichtbij – zij of hij laat zich niet maken tot poëzie – zij of hij is POËZIE – het is een belediging om een zondagochtendwedstrijd te richten op de poes, of de poes nou charley heet of bambi of dissel of welke andere lieve naam dan ook. de redactie heeft deze week bij hoge kattenuitzondering besloten om alle inzenders te omhangen met het virtuele goud – bij katten is een uitzonderlijke positie nu eenmaal niet mogelijk – een kat of een poes is niet van goud niet van zilver noch van brons – een kat een poes is een kat is een poes – het alleenrecht op deze zekerheid is alleen aan katten en poezen gegeven – zij zijn wat zij zijn – zij zijn kat zij zijn en zij zijn poëzie en het eremetaal zal ze gestolen worden.
Wat als
je dat gedicht niet had geschreven,
ik het niet had gelezen,
maar de nacht was zo lang,
ik eigende me je woorden toe,
alsof ik je wist te kennen moest
zoiets, niet rationeels, doet
nachtenlang met woorden
doet een man een vrouw,
een vrouw, een man en woorden,
wat als
ik je lijf kon lezen als dat gedicht
een lange nacht een leven
lijkt, en poëzie de waarheid blijkt.
Vera van der Horst
zo herkenbaar en zo ingetogen tomeloos – Vera van der Horst deze week in het gedicht van de week. onontkoombaar verlangen prachtig gewoon. alles stroomt in en uit die woorden – alles stroomt van hart naar meer. met hans andreus elementen, (een man een vrouw – een vrouw een man), ik lees ook kopland elementen (alsof ik je wist te kennen moest) – niet direct maar ze doen aan die dichters denken – de woorden – een groots gedicht.
