pomgedichten.nl

Frans Terken en André Heinekamp winnen (voorlopig) de enige echte virtuele – goede raad is nooit weg – zondagochtendtrofee op pomgedichten.nl

dank aan alle dichters die inzonden en ons lezers hebben overladen met goede raad – nou ja min of meer – als je de goede raad van Cartouche opvolgt lig je nog net voor dat het maandag is in het ziekenhuis – bij ien verrips zit je op het toilet – lees de commentaren onder de gedichten – ik waag het er toch maar op – de gesel van de heftige verwijten zullen me wel treffen in dit weer – niet dat de kleinkids er wat aan kunnen doen – maar om tien uur zondagochtend roept de grote dino show in de RAI – en dan moet opa natuurlijk ook aan de dinoos – en nu weten we wel dat vera eindhoven of anke buitenveldert wellicht nog zullen inzenden om ons van goed raad te voorzien – en wellicht nog een andere gast – maar dan vullen we dit item wel wel aan in de loop van de dag – tot die tijd gooien frans terken en toch ook weer andré heinekamp hoge ogen! laten we zeggen voorlopig goud voor FRANS en voor ANDRÉ – van harte.

Rik van Boeckel – de waarheid van goede raad
Frans Terken – koester de mooie en de ware
Ien Verrips – laat het maar waaien daarbuiten
André Heijnekamp -Gedicht voor mensen onder de 30
Luk Paard – doe met mij enkel fel
Rob Mientjes – slurp het zoet naar binnen
Cartouche – neem haar
Vera Jongejan – laat los!
Jorg Bolle –

wie wint de enige echte virtuele – goede raad is nooit weg – zondagochtendtrofee op pomgedichten.nl? laat het los laat het gaan zingt ie al jaren – of het hem is gelukt weten we niet – is hier niet echt belangrijk. belangrijk is dat het goede raad was en is – uiteindelijk is er morgen weer een dag – en als het mag een stralende dag – zie daar ook het thema deze week – laat het los laat het gaan of heeft – U – nog een andere goede raad aan de mensheid? dichters kennen hier de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.

**goede raad**
**of ach ik ben de beroerdste niet**

een wilde er springen
dat heeft ze toch maar niet gedaan
nu lult ze weer met iedereen op FB
over al die vertragingen bij de NS

dat heb ik d’r ook gezegd
je kunt wel springen
maar ze rijden nooit op tijd die gasten
en jij maar wachten in de kou

pom wolff

Hier mijn bijdrage aan de enige virtuele.
Nogmaals hartelijk dank voor jouw goede recensie van mijn poëziebundel Ballade van herinneringen!

**De liefdevolle raad**

Hij raadt maar eens deze behoefte
dat de dag de herinnering oproept
om geen vrouw uit de weg te gaan
zodat hij rustig bij haar blijft staan

zij raadt dat hij haar geliefde wordt
geeft de hand aan zijn wezenlijke vingers
en laat hem zien dat zij niet los laat
om zo te overtuigen van de liefdevolle daad

nu zijn zij al jaren als minnaars bij elkaar
hun geheugen weet dat geluk de waarheid
van goede raad nooit zal vergeten
zij zullen dat zeker in de toekomst weten.

Rik van Boeckel
23 oktober 2026

weer eens een ander perspectief op het gevraagde thema – laat het los laat het gaan of heeft – U – nog een andere goede raad aan de mensheid? – rik toont ons een schets van een soort raadspelletje met goede afloop – dat dan weer wel.

Goedemorgen Pom,
Tja, goede raad, dat mag wat kosten, laat het de inspanning zijn, voor weer een bijdrage aan de virtuele, tussen de stormen door dan toch.
Weekendgroet,
Frans

**In de wind slaan**

Alles mag gezegd en gedaan
bij lastige en moeilijke zaken
zegt mijn raadsvrouwe

neem ter harte
wat ik je in het oor fluister
het kan geen kwaad
daar goed naar te luisteren
en er gehoor aan te geven

je hebt meer stormen doorstaan
dat was toch vaak klein bier
bij wat vandaag van je vraagt

sla het niet in de wind
het mag ook wel als je wilt
maar kies met zorg je woorden

koester de mooie en de ware
ze brengen de zon dichterbij

© FT 24.10.2026

zware stormen door staan – Frans maakt van de werkelijkheid vandaag een ieder aanstormende poëzie – mooi gedaan – goede raad en hier dan ook nog heel liefdevol gegeven – en warm – de zon in aantocht. net wat we nodig hebben in dit weer.

**geen zin vandaag**

maar onderduiken in de warme wolk van donzig zacht
dat mij omarmt, omhelst
ik beeld me in een beetje ziek te zijn
niet erg maar net genoeg
in bed te blijven
het liefst de hele dag

laat het maar waaien daarbuiten
laat ze maar praten allemaal en haasten
de wereld dol te draaien
ik doe niet mee vandaag
blijf ik lekker in mijn bed

totdat gerommel in mijn buik
-of het nu mijn maag of darmen zijn
mij dwingt om op te staan

IEN VERRIPS

tsja luiheid wordt niet beloond – dat zie je maar weer – opstaan in dit weer en maar hopen dat er geen lekkages zijn of dat er dakpannen wegwaaien. kan je nog aan het werk ook. wie in de eerste regel van een gedicht een ‘ warme wolk van donzig zacht’ durft te schrijven die roept bijna als het ware het kwaad op. **dan rommelt het zelfs binnen.**

Hoi Pom,
Terwijl ik er mee bezig was, kwam ik toch steeds uit bij het onderstaande, een reeds eerder geschreven werk. Maar het is de beste raad die ik geven kan en ieder ander opgestuurd werk zal surrogaat aanvoelen. Vandaar dit gedicht.
Goed weekend!

Hoi hoi
André

**Gedicht voor mensen onder de 30**

Ik heb geen stappenplan

voor een carrière sprint

noch weet ik hoe je dan

makkelijk vrienden vind

ik heb moeite met contact

en vaak hoe ikzelf ben

het leven voelt abstract

iets waar ik niet aan wen.

Ik ben dus niet de ziel

die u raad kan geven

ik ben zelf te labiel

voor een zeker leven

mij al zo vaak vergist

geen antwoord dat voorziet

toch weet ik zeer beslist

in de dood ligt het niet.

André Heijnekamp

het gedicht mooi naar het einde toegewerkt! een echte heijnekamp – André weet als geen ander het zeer persoonlijk gevoel toch net in het jasje van de poëzie te persen – om dan weer goed gekleed vanuit de poëzie de wereld in te kunnen wandelen.

(de rockdichter): zo…wat vliegt de tijd…razendsnel verdekkeme echt’et heeft geen naam of toch wel…zondag en dus draaf ik naar poms site voor de wedstrijd die geen…we know the drill…en altijd voor de liefde oooh liefde oh liefde wat doe je toch met mij…de leidraad door’et leve…goede raad vol liefde…kortom:

” dwaal mij “

ik zie
voel
proef
snuif
‘et bruise nog op de oge
en sprankels in‘n mooie kleur

uit’n droom geen ure meer
met de eindeloze kusse
op me lippe

smachtend ‘n verlore paard
(ik de ouwe)
dolend doorheen de tijd
dat’k zie en naar jou grijp

doe met mij enkel fel
’et verder dwale

© luk paard

*ja de enige echte goede raad – zeker voor in een zware stormachtige nacht – goede raad – als het stormt in de gedichten van luk paard dan stormt het goed – vrij naar een tekst van de dijk.*

Nooit begrepen
het vasthouden dat ooit was
met man en macht
ontembaar
de woede en de dood

praat me liever over liefde
thematiek die er toe doet
gooi alle bagger over boord
duik onder desnoods
in vooronder, hel of vagevuur

verbrand het schip onmiddellijk
laat los de zoute tranen
en slurp het zoet naar binnen
regelrecht het hart in
het enige dat er toe doet

en gene schrik
want het hart hangt los
losser dan je denkt
voor de longen
ademloos

Rob Mientjes

**gooi alle bagger over boord – verlaat het schip en de fik erin – ons rob kan zo naar parijs! – maar dan hier in overdrachtelijke zin – altijd aktiebereid**

**Goede raad**

zij staat
te rillen en te trillen
op haar voeten

zie
hoe het druipt
zuigt aan alle kanten

laat haar
zo raad ik je aan
de wind over de velden

en tel
hoeveel druppels kunnen
in een zonnedauw

een kolf – neem haar
als een man bij kop en staart
maal en wrijf haar fijn

vul daarmee je hand
korrelmaïs – ze zal voor jou
voorgoed, melk en manna zijn

*24-10-2026 / Cartouche*

cartouche stuurt ons naar buiten – de natuur in – en dan dat in dit weer – en in plaats van een stevige warmmakende wiskie krijgen we een glaasje melluk – goed voor elluk – ik lees hier toch een liefde vol gedicht maar met een dubbele bodem – de afloop is een bijna dodelijke zware griep

**laat los**

riep ik tegen de hond
hoewel ik wist dat
moedigde hem juist aan
gele tanden wroetten houvast
in plotseling meer zijn bezit
een veroverde schat
van knaagplezier

nu was het een kwestie van wachten
tot het speeltje zelf uit elkaar viel

Vera Jongejan

ja hondjes moet je niet zonder handschoenen aanpakken – dat laat vera ons maar weer eens zien. blijft nog de vraag over of honden weten wat er in mensentaal wordt gezegd. in het park kom je ook steeds mensen tegen die met de al dan niet loslopende honden hele gespreken voeren. een hondenhoofd kent slechts een woord volgens mij: eten.

**Geen goede omaraad.**

Mijn oma zei niets
en niets zei ze nooit,
maar die dag zweeg ze
en alle dagen daarna
gaf ze mij de ruimte
om haar kleinzoon te zijn.

zonder te zeggen hoe
en wat en waar
vooral niet waarheen
goede raad kwam later
in allerlei vormen
en die kostte kotselijk duur

Jorge Bolle ja de tekst brengt me ook bij mijn oma terug – omaas hebben dat – dat je je als kleinzoon heel vrij kunt voelen – daarom gaan ze een leven lang nog mee na het afscheid -hoe ze ook zwijgen – voor mij even een mooi moment dit gedicht – oma limburg noemde ik oma. voor een amsterdams schoffie was ze het einde. die bossen daar – vrijen in zwembad de zeekoelen in brunssum daar met limburgse meisjes – fietsen terug naar nieuwenhagen om 6 uur thuis zijn – anders stond oma klaar met de mattenklopper – want alles mocht maar je moest wel om 6 uur thuis zijn om te eten. 5 over 6 pikte ze niet.

de vrijdag? TOP! Bart Top over zijn vriendin voor het leven

**Vriendin voor het leven**

Zou ik het liefst gewichtsloos
door het leven gaan?

Met schuld en boete ben ik
groot gebracht, nooit leerde
ik iets over voors en tegens
van de zwaartekracht.
En toch, hoe meer ik
er aan dacht, hoe meer ik minde
deze kracht, zo zacht en toch zo
sterk.

Wat me ook steeds meer ging
bevallen: lopend of de trap
afgaand me een heel klein beetje
te laten vallen, zodat
ik bijna naar beneden zweef.

En omgekeerd de kunst om
trappen te beklimmen alsof je daalt.
zo licht wordt je dan
de plooien van gewicht
verdwijnen uit je gezicht
je lacht en als je ligt
dan is het misgegaan.

De zwaartekracht, zij is er
met al haar aantrekkingskracht
vriendin voor het leven
die geen opstand dult
altijd maar blijft geven.

Ik hou van jou, jij trouwe kracht.
In mijn immer wankelend bestaan
geef jij altijd de goede richting aan.
En wie ook mij in de steek laat
jij zult me nooit laten gaan.

Ja, ja! Betrouwbare vriendin, die rustig
afwacht tot ik ten langen leste voor je val
dan zegevierend lacht.
Je hebt me nooit bedrogen
maar had mij altijd in jouw macht.

——————–

Al jaren wilde ik een gedicht schrijven over de zwaartekracht. Want met al het gelul over sterrenbeelden en de invloed van de planeten, staan we onvoldoende stil bij deze geweldige permanente invloed op ons bestaan. Juist omdat zij er altijd is, zien we haar niet.
Maar dat goede voornemen materialiseerde zich nog niet in een gedicht. Was zij het zelf, die het tegenhield? Het zou zomaar kunnen.
Maar nu heb ik de zwaartekracht toch weten te overwinnen door me er volledig aan over te geven.

BART TOP

RIK VAN BOECKEL schept een volkomen eigen vredig universum in zijn nieuwe bundel BALLADE VAN HERINNERINGEN – Uitgeverij Ginkgo Leiden, 2026.

Uitgeverij Ginkgo Leiden

Vera Jongejan – watervrees

**watervrees**

een wandelende zwemmer
was mijn vader
voelde hij de bodem
dan was die herinnering aan de bereikbaarheid
de opwaartse kracht
die hem door het water deed zweven

zijn vrees gold de oneindigheid

Vera Jongejan

Ien Verrips – stop het in een doosje!

je kijkt me vragend aan
ik kijk weg
wil niet weten
hou maar bij je denk ik
stop jij maar met vragen
kom zelf maar met een antwoord
deze keer
stop het in een doosje
strik erom
en later als ik zin heb
maar eerder zeker niet
zal ik het openmaken
zien of het mij bevalt
en tot zolang…

IEN VERRIPS

Rob Mientjes – een groen oog watching you…

**Hond op de stoep**

Terloops
stilstaan
bij een groen oog
watching you
iets klopt er niet
gladgestreken
platgetreden
vormloos
en toch
voorstellingsvermogen
te beneden
serendipity
verbeeld
in grijze hersencellen
kleurloos zwart
maar toch … diep
een dogdogma
hauntend baskerville
doorlopen dus
literatuur
op de hielen
boek
gesloten

Rob Mientjes

André Heijnekamp wint de enige echte virtuele – de hoe zou het zijn- weekend trofee op pomgedichten.nl

de dichters met moedige inzendingen deze week. maak maar eens wat van zo een rechterlijke dwaling – Vera van der Horst geeft naast haar gedicht een juridische analyse van de zaak en het zaakje. de boel stinkt van ver boven groningen tot diep in de vergane mijnstreek van zuid limburg – en als we het toch over limburg hebben – maarten is ons ontvallen: natuurlijk heeft iedereen maarten gekend. ik heb hem een keer live gezien in de kleinste kroeg van amsterdam aan de overtoom. 6 bezoekers. het hoogste woord had ie – tot ie wegging. en het mag gezegd het hoogste woord was een vermakelijk woord. ook in die kleinste kroeg de grootste verhalen. wat zal die man het moeilijk gehad hebben gehad als ie alleen was. maarten was dat amsterdamse, dat je hebt vanaf je geboorte, dat bijgeslepen werd in en op de straten van je jeugd, dat zich dan in je blik vestigt en om je mond als je iets hoort wat je niet bevalt – het ietwat verbeten mondChagrijn dat met een kinderlijk blijde oogopslag aan de rest van de wereld wordt gepresenteerd. dat specifieke amsterdamse dat – hoe ze ook hun best doen – als ze – laten we zeggen in limburg geboren zijn – nooit kunnen evenaren of ze nou in de grachtengordel wonen of elders in amsterdam. hoe dan ook lees de prachtige gedichten en de commentaren onder de gedichten. dank aan de dichters die inzonden – een makkelijk thema is anders. het is altijd feest hier op een zondagochtend op de pom. het goud reserveren we deze week voor André Heijnekamp – voor zijn ontwapenende teksten. van harte!

Hoi Pom,
Ja, daar ben ik weer. Wat zal ik tegen je zeggen? Wanneer er een stilte valt, begin ik soms over iemands schoenen. Leuke schoenen heb je, zeg ik dan en daarna praten we over schoenen.
Maar aangezien ik je niet zie, gaat dat niet. Dat doet er bij deze verder ook niet toe, want hier ging het om de anekdote.
Dat ook weer geen anekdote is, want ik doe dat helemaal niet. Ik begin helemaal niet over schoenen te praten. Maar dat doet er allemaal niet toe. Ik schrijf je, dat dat het is. Goed weekend!

André

**De grote ontpopping**

Er vliegt een vlinder door een buik
een hand zoekt naar een lente
een oog ziet een cocon.

De grote ontpopping
de metamorfose is geschied.

Dit is het imago
dartelend
in zijn laatste fase.

André Heijnekamp

naast het prachtige intro dan ook nog die gouden regel – die van dichter Heijnekamp een groot dichter maakt: ‘een hand zoekt naar een lente..’ – zo is het wezen van het lijdend voorwerp in deze rechterlijke soap poëtisch en onnavolgbaar samengevat.

Max Lerou – ruggemergtering ok ik hou het niet voor onmogelijk
Rik van Boeckel – in de ogen van vrouwen stranden
Frans Terken – Zo straf als het hof oordeelt
Rob Mientjes – en ja … van marmer
Luk Paard – langs de straat
André Heijnekamp – een hand zoekt naar een lente
Cartouche – het lid op de neus
Vera van der Horst – met een analyse en een gedicht in het licht van de nostalgie
Anke Labrie – rijden lukte prima met één hand
Bart Top – de vlam in de pijp