alzheimer dag
ik weet niet waarom de zanger
– dat vergeet ik nooit – zingt
hij heeft zo een mooie stem
van mij mag ie op de repeat
ik laat hem – het nooit vergeten –
laat hem zingen – hij zingt zo mooi
ik vergeet alles
ik vergeet hoe lief je voor me was
hoe je mij liet voorgaan bij een deur
hoe je heette
pom wolff
dank aan de dichters die nieuw werk instuurden en de zondagochtend mooi maken – dank ook aan singer songwriter Paul van Gelder – zie de slotbijdrage – een eigen geschreven song – passend bij het thema – dat iedereen uiteindelijk iedereen een zo eigen gevoelde plaats mag vinden in deze wereld in deze tijd. Anke Labrie ziet uit naar vrede en veiligheid – Cartouche liet de dolfijnen dartel spartelen, Jorge Bolle vergat even te vergeten – mooie poëzie dank dank dank – maar het virtuele goud gaat naar een zeer fraai afgerond gedicht van de dichter FRANS TERKEN – gefeliciteerd Frans. een realistisch poëtische vooruitblik met de wijsheid van de geleefde jaren geschreven. onder de gedichten vindt u de commentaren.
Paul van Ostaijen
Marc groet ’s morgens de dingen
Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag
DAA-AG VIS
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn
Over 2 jaar is Paul van Ostaijen honderd jaar dood. Ik hoop op een revival. Want onder de Nederlandse dichters is hij nog steeds een berg, een Etna, een Ararat. Geregeld denk ik: “Ik wil bloot zijn en beginnen” (uit ‘Feesten van Angst en Pijn). Ik houd van de sjimpansee, die niet meer mee wil doen. Ik blijf dol op de Bankroet-Jazz en het Huldegedicht aan Singer – ooit geweldig tot muziek gemaakt door de gebroeders Flint.
Maar het is niet de nostalgie, die me drijft. Van Ostaijen was behalve een barokke, onvermoeibare dichter, een scherpe waarnemer en zag veel dat nu nog actueel is. Lees ook zijn proza, zijn grotesken. Mijn favoriete is: ‘De trust der vaderlandsliefde’. Het gaat over extreem-rechtse heren die samenzweren. Het gaat over de Thierry Baudets en de Wildersen van die tijd, die vaderlandsliefde preken en ondertussen vreemde heren dienen.
Ik laat namens Van Ostaijen de heer Pameelke aan het woord – lid der Eerste Kamer:
“Ik besluit: laat ons de methode overnemen van de internationalisten Ik zei het reeds: het chauvinisme is een internationale zaak. Chauvinisten aller landen, verenigt u. Het spreekt vanzelf dat deze internationale actie der conservatieven een geheime organisatie moet blijven. Voor het oog der mensen zijn wij vaderlanders; in het openbaar houden we alles wat een vreemde klank heeft voor hoogst afkeurenswaard. Wij echter hebben de wetenschap opgedaan dat het patriottisme niet gedijen kan langs ene zijde der grenzen alleen: het gedijt simultaan langs beide zijden of het gedijt helemaal niet.”
 naar uit – trofee op pomgedichten.nl){kind=link}
){kind=link}
